มูลนิธิโลกสีเขียว

1. ผมมีเพื่อนที่เป็นอาจารย์ ซึ่งเขาให้นักศึกษาสายพัฒนาสังคม 3 คนมาฝึกงานกับผมที่ดอนหอยหลอดในระยะเวลา 2 เดือน เหมือนจะลำบาก แต่ปรากฏว่าอาหารอุดมสมบูรณ์มาก น้ำหนักขึ้นทุกคน เขาดูสนุกสนานกับการเรียนรู้การทำงานร่วมกับคนในท้องที่ดี และเมื่อวันก่อนเด็กๆ เขาจัดงานวิชาสัมมนาให้อาจารย์มาประเมิน ซึ่งต้องเชิญผู้เกี่ยวข้องมา ซึ่งนักศึกษาเขาสามารถเชิญนายก อบจ. มาเปิดงานได้ด้วยและนำเด็กนักเรียนกับชาวบ้านไปปลูกป่าด้วยกัน ตอนนั้นเราต้องรอให้น้ำลงก่อนถึงจะปลูกป่าได้ ก็รอเวลาด้วยการกินหอยตลับย่าง เที่ยงกินหอยหลอดชุบแป้งเป็นเฟรนช์ฟราย บ่ายโมงก็กินหอยแครง บ่ายสามกินหอยแมลงภู่ สรุปว่าวันนั้นกินหอยทั้งวันเลย แสดงให้เห็นว่าทรัพยากรยังมีอยู่ เด็กๆ เลยอุดมสมบูรณ์

2.  นักศึกษาที่มาฝึกงานไม่รู้จักแมงกระพุน เขาถามว่านี่อะไร แล้วลูกผมตอบว่า “ไม่รู้จักหรอ นี่แมงกระพุนไง หนูเหยียบตายไปหลายตัวแล้ว”แสดงให้เห็นว่าที่เราผมพาลูกไปด้วยกันทุกที่ มันทำให้เขาเรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง เขาได้มีประสบการณ์ติดตัวไปเยอะ เขาจะเห็นว่าเราทำงานแบบไหน

3. นั่งนึกถึงเรื่องราวของลูก ผมจะสอนลูกเสมอว่าอย่าพูดคำหยาบ ซึ่งเขาเป็นคนเดียวในห้องเรียนที่ไม่พูดคำหยาบ คุณครูเลยตั้งให้เป็นผู้คุมกฎ มีอยู่วันหนึ่งเขามาถามผมว่า “เพื่อนทรยศนี่ผิดไหมพ่อ”ผมถามเขาว่าทำไม เขาบอกว่าพอเขาจดชื่อเพื่อนที่พูดคำหยาบ เพื่อนบอกว่าเขาทรยศ จะทำยังไงดี เขาเครียดมากเลย ผมก็ตอบไปว่าถ้าเราคิดว่าเราทำดีและถูกต้องแล้ว เราก็ไม่เห็นต้องทำอะไร เดี๋ยวเพื่อนก็จะลืมไปเอง