3 สิ่งดีๆ ในอาทิตย์ที่ผ่านมา
-
10 พ.ค. 2553ศรัณย์ ทองปานกองบรรณาธิการวารสาร เมืองโบราณ- สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีเหตุให้ผมต้องเดินทางไปหัวหิน เพื่อร่วมพิธีลอยอังคารของญาติผู้ใหญ่ในวันอาทิตย์เช้า สมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวล่วงหน้าไปกันตั้งแต่วันศุกร์ตอนสายๆ แต่เนื่องจากผมยังมีงานค้างอยู่ กว่าจะเสร็จก็ใกล้ค่ำ เลยตัดสินใจตามไปวันเสาร์เช้า วิธีเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปหัวหิน สมัยนี้ คนมักนิยมนั่งรถตู้ เพราะรวดเร็วดี แต่ผมเลือกอีกแบบหนึ่ง คือแบบ “ช้า” รถไฟขบวน 261 กรุงเทพฯ – หัวหิน เป็นขบวนรถ “ธรรมดา” หรือรถไฟชั้นสามทั้งขบวน แต่ที่สำคัญ คือให้บริการฟรีแก่ผู้โดยสารสัญชาติไทย ตามนโยบายรัฐบาลตั้งแต่สมัยคุณสมัคร ถึงตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่ ที่ว่าฟรีนี้ ก็คือฟรีจริงๆ แต่ก็ต้องไปขอออกตั๋วที่ห้องขายตั๋วก่อน ในตั๋วจะพิมพ์ราคามาให้เป็น 0 บาท ผมเลือกไปขึ้นรถที่สถานีบางซื่อ เพราะใกล้บ้านที่สุด ของฟรียังมีอยู่จริง ! – ต้องถือเป็นเรื่องดีๆ อย่างแรกเลย
- ขบวนรถไฟเส้นทางนี้ในวันเสาร์เช้า ผู้โดยสารเกือบครึ่งคือเด็กวัยรุ่นที่ยกโขยงกันไปเที่ยวชะอำฟรี กลุ่มที่นั่งตรงข้ามผม มากันแปดคน หน้าตาคงเป็นเด็กมัธยมปลาย ท่าทางสนุกสนานเฮฮากันเต็มที่ แววตาของพวกเขามันช่าง...สดใส...เต็มไปด้วยพลังของความเป็นหนุ่มเป็นสาว และเต็มไปด้วยมิตรภาพอันงดงาม บางคนเอากีตาร์ขึ้นมาดีดแล้วร้องเพลงแข่งกับเสียงล้อกระทบราง ผมนั่งมองพวกเขามาตลอดทาง เห็นแล้วรู้สึกดีจังเลย ไม่รู้ทำไม - นี่ก็ต้องถือเป็นเรื่องดีๆ อีกอย่างหนึ่ง
- ระหว่างทาง ก็ตามประสารถไฟชั้นสาม มีพ่อค้าแม่ค้าแวะเวียนขึ้นมาขายของอยู่ตลอดเวลา นอกจากของพื้นๆ จำพวกถั่วต้ม ฝรั่งดอง หรือข้าวผัดกะเพราไข่ดาวแล้ว เอกลักษณ์ของอาหารบนรถไฟที่เปลี่ยนไปตามถิ่นก็ยังมีเหลือให้เห็นอยู่ เช่นตั้งแต่ย่านบ้านโป่ง (ราชบุรี) เป็นถิ่นของ “ไก่ย่างบางตาล” กลิ่นหอมฉุย หรือพอเข้าเขตเมืองเพชร ก็มีคนหิ้วตะกร้าใส่ขนมหม้อแกงมาเร่ขาย ช่วงตั้งแต่แถวๆ เมืองเพชรเช่นกัน มีผู้ชายหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่ด้วยสองมือ เดินร้องขาย “ก๋วยเตี๋ยวห้าบาท ห้าบาท...ก๋วยเตี๋ยวห้าบาท ห้าบาท” เดี๋ยวก่อนนะ! ห้าบาท !! สมัยนี้ยังมีก๋วยเตี๋ยวห่อละห้าบาทอยู่อีกเรอะ !!! ขนาดก๋วยเตี๋ยวเรืออนุสาวรีย์ฯ ยังแพงกว่านั้นแล้วนี่หน่า หลังจากปล่อยให้เดินผ่านไปมาอยู่สองรอบ พอถึงรอบที่สาม ความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้ต้องเรียกเขาไว้ แล้วหยิบเหรียญห้าบาทส่งให้โดยดี เมื่อแกะห่อกระดาษหนังสือพิมพ์ขนาดกำปั้นนั้นออกมาดู มีแผ่นพลาสติกห่อไว้อีกชั้นหนึ่ง และในนั้น มีเส้นก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก อยู่ประมาณหนึ่งคีบของตะเกียบ พร้อมด้วยลูกชิ้นปลาหนึ่งลูก พร้อมฮื่อกวย (หรือหือก้วย) แผ่นบางใสใหญ่เท่าปลายก้อย เด็กวัยรุ่นกลุ่มที่นั่งใกล้ๆ นั้น แอบชำเลืองอย่างสนใจใคร่รู้ตั้งแต่เห็นผมเรียกเจ้าก๋วยเตี๋ยวแล้ว ผมจึงคีบห่อก๋วยเตี๋ยวที่แกะแล้วชูให้ดู เรียกเสียงฮาได้พอควร แม้ว่า ก๋วยเตี๋ยวห่อนั้นจะน้อยนิด แต่ผมก็กลับกินไม่หมด เพราะเชื่อว่าในเส้นหนึ่งคำ คงมีพริกป่นและพริกน้ำส้มอยู่อย่างละช้อน เผ็ดเกินกว่าจะกินไหว แม้กระนั้น ก๋วยเตี๋ยวห้าบาทก็ต้องถือเป็นความทรงจำดีๆ อีกอย่างของการเดินทางครั้งนี้ เพราะมันยืนยันว่า ยังมีก๋วยเตี๋ยวราคาห้าบาทอยู่จริงๆ และถือเป็นการ “ซื้อความรู้” ของผม ในราคาที่สุดแสนคุ้มค่าจริงๆ เพราะการลงทุนห้าบาทนั้น ยังทำให้ผมมา “เล่าต่อ” ให้คุณๆ ฟังได้ด้วยไงครับ !
Share this
1,267 reads
-
arm
- ได้พาพี่ไปเที่ยวที่จังหวัดเชียงใหม่ ถึงแม้จะเป็นวันที่อากาศร้อน แต่ก็รู้สึกว่าได้ทำเต็มที่แล้ว และรู้สึกดีที่ได้ทำอะไรให้คนอื่นบ้าง
- ฝนตกบ้างในตอนเย็น ทำให้ช่วยคลายความร้อนในเดือนที่อากาศร้อนมากๆ
- ได้ทำงานกับอดีตบก.หนังสือที่ตัวเองชอบมากเล่มหนึ่ง ถึงแม้จะมีปัญหานานานับประการในการทำงานร่วมกันก็ตาม
-
ผักบุ้ง
- ได้เดินทางไปเชียงใหม่ แม้จะเป็นช่วงเวลาหน้าร้อน แต่ได้ขึ้นไปอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง เพื่อไปปลูกป่า ซึ่งอากาศเย็นสบายดีมาก วิวทิวทัศน์ก็สวยงามอย่างกับภาพวาด นั่งมองทะเลหมอก พระอาทิตย์ขึ้น คลอเพลงเบาๆ กับเพื่อนที่รู้ใจ รู้สึกอิ่มใจมาก พอลงมาจากอุทยานแล้ว เดินทางเข้าตัวเมืองเชียงใหม่ เจอรุ่นน้องที่ไม่ได้เจอมานาน ยกห้องให้ค้าง แถมพาไปวัดต่างๆ ในเมือง นั่งเล่นสบายๆ ที่ถนนนิมมานเหมินทร์ ชมงานศิลปะ สบายใจดี สรุปว่าประทับใจการเดินทางครั้งนี้มาก
- อ่าน สานแสงอรุณ ฉบับ การตายและการเกิด (ได้มาโดยความเมตตาจากรุ่นพี่) สนุกดี แม้จะไม่เข้าใจมากเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็เกิดความคิดว่า ความตายไม่ใช่สิ่งน่ากลัว มันคือเพื่อนของมนุษย์เราทุกคนที่รออยู่ที่ปลายทาง เพียงแต่ทางของใครจะสั้น-ยาวกว่ากันเท่านั้นเอง
- โทรศัพท์เสีย ต้องมาใช้เครื่องเก่า รุ่นดึกดำบรรพ์ ซึ่งปกติจะใช้มือถือเข้าอินเทอร์เน็ตบ่อยๆ พอมาใช้เครื่องเก่านี้เข้าไม่ได้ รู้สึกดีเหมือนกันที่ได้ใช้เวลามองสิ่งรอบตัวมากขึ้นแทนที่จะจ้องมองหน้าจอมือถือ เห็นคนโน้นคนนี้ เห็นอาคารรอบตัว เห็นต้นไม้ใบไม้ ฯลฯ
