มูลนิธิโลกสีเขียว

เรื่องราวของ แอลเซอารด บุฟฟิเยร์ ชายเลี้ยงแกะที่เลือกใช้ชีวิตคนเดียวอย่างสงบที่แถบเทือกเขาแสนแห้งแล้งในประเทศฝรั่งเศส  เขาให้เวลากับการปลูกต้นไม้ตามที่สภาพร่างกายของเขาจะสามารถทำได้  เขาไม่รู้ว่าที่ดินผืนนั้นเป็นของใคร เขารู้เพียงว่ามันน่าจะเป็นของสาธารณสมบัติ   และตัวเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจว่าต้นไม้ที่เติบโตมาจะให้ประโยชน์กับเขาหรือไม่ ไม่จำเป็นที่จะต้องคิดว่ามันจะใช้วันเวลามากเท่าใดถึงจะเติบโต เพราะสาระสำคัญกลับอยู่ที่ว่าความงอกงามนั้นจะเกิดผลอย่างไรในอนาคตมากกว่า 

ในทางร่างกาย การปลูกต้นไม้ก็นับว่าเป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง  ส่วนทางจิตใจการปลูกต้นไม้โดยสำนึกว่าการเติบโตหลังจากนั้น จะเป็นผลประโยชน์ต่อสาธารณชนอีกจำนวนมาก ก็คงเปรียบได้กับการออกกำลังใจอย่างหนึ่งเช่นกัน

แม้วรรณกรรมขนาดสั้นเล่มนี้จะเขียนขึ้นโดย ฌ็อง ฌิโอโน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497  แต่เนื้อหาที่ล่วงเลยมากว่า 50 ปี ก็ไม่ได้ล้าสมัยตามเวลาที่ผ่านไป และยังคงสร้างสำนึกใหม่ให้กับมนุษย์ในความเข้าอกเข้าใจในการปลูกต้นไม้ได้เป็นอย่างดี