มูลนิธิโลกสีเขียว

เรื่อง พัดลม
สิงหาฯ ที่ผ่านมาหมาดๆ

สวัสดีครับ ผมชื่อทีนส์ เป็นวัยรุ่นต่างจังหวัด ใกล้ๆ กรุงเทพฯ นี่เองครับ อยู่บ้านนอกทีนส์ชอบปั่นจักรยานเล่นครับ ก็มีที่โล่งๆ ให้ปั่นตะลอนไป กินลมชมนกชมไม้ไปเรื่อยล่ะครับ ช่วงนี้ได้เข้ามากรุงเทพฯ กะจะไปขี่จักรยานชมเมืองซักหน่อยครับ พอดีเห็นในทีวีบอกว่า ที่กรุงเทพฯ เขามีจักรยานให้ขี่รอบเมืองเก่าแถวๆ สนามหลวง วัดพระแก้ว จักรยานที่เห็นในทีวี สีเขียวหวานๆ ประมาณลูกกวาด น่ารักมาก ได้ยินแว่วๆ ว่า กรุงเทพมหานครเขาคิดโครงการขึ้นมาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว พร้อมๆ กับส่งเสริมให้คนไทยมีสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อม ประมาณอยากให้ช่วยแก้ปัญหาโลกร้อนน่ะครับ  

ว้าวว…ทีนส์เป็นเด็กร๊ากกกธรรมชาติ ไม่อยากให้โลกร้อนเลย  

สำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมของทีนส์ ทำให้ทีนส์ ต้องรีบหาทางคว้าจักรยานในโครงการ Green Bike ของกทม. มาขี่เล่นสร้างภาพลักษณ์คนสีเขียวซะหน่อย

ปฏิบัติการตามล่า “สองล้อเขียว เที่ยวเมืองกรุง” ของทีนส์ จึงเริ่มขึ้นที่ท้องสนามหลวง ตอนสายๆ แดดเปรี้ยงๆ
โอ้ววว เทวดา สาธุ ช่วยลูกด้วยยย

หลังจากที่ได้เข้าไปชมพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือวัดพระแก้ว อันมีชื่อเสียงในความงามวิจิตรอลังการ น่าภาคภูมิใจของชาวไทยแล้ว ทีนส์รีบเดินตุปัดตุเป๋ตามหาสองล้อสีเขียว เพราะอยากปั่นเที่ยวดูแหล่งท่องเที่ยวรอบเกาะรัตนโกสินทร์แถวนี้เต็มทน แบบว่าขี้เกียจเดินให้เมื่อยน่ะ

อ้อ นั่นไง  เห็นไกลๆ บนทางเท้าฝั่งตรงข้ามกรมศิลปากร ราวเหล็กที่จอดจักรยานกรีนไบค์ มีป้อมเล็กๆ เขียนว่า สถานีสนามหลวง เป็นสถานีที่จอดจักรยานสถานีแรกของทั้งหมด 9 สถานีรอบเกาะรัตนโกสินทร์ กทม.เขาแสนจะน่ารักอีกแล้วล่ะครับ ทำแผนที่เส้นทางจักรยานเที่ยวรอบเกาะบริการนักท่องเที่ยวไว้เรียบร้อยเชียว

แต่ เอ้อ? ไม่ยักเห็นมีจักรยานซักคัน ไม่มีแม้ซักล้อเดียว

คงต้องตามหากันต่อแล้วล่ะ

เดินไปตามเส้นทางจักรยาน ตามแผนที่ของ กทม. เป๊ะ จากสถานีสนามหลวง สองเท้าตะลอนผ่านถนนหน้าพระลาน สุขใจที่ได้ชมตึกพาณิชย์สมัยรัชกาลที่ 4 สถาปัตยกรรมชิโนโปรตุกิชแถวท่าช้าง ท่าเรือที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนมากๆ เพราะเป็นท่าที่รับบริการนำนักท่องเที่ยวล่องเรือชมคลองบางกอกน้อย 

ทีนส์ทดสอบพละกำลังต่อไป ในใจย้ำว่าต้องหาเธอให้เจอ “เจ้าสองล้อเขียวรักษ์โลก” จากท่าช้างไปถึงท่าเตียน ไกลพอน้องหมาหอบแดด สองน่องเริ่มปูด จังหวะพอดีที่มาถึงวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารหรือวัดโพธิ์  เลยได้พึ่งพาหมอนวดแผนไทยวัดโพธิ์ที่ลือชื่อไปทั่วโลกมาช่วยคลายเมื่อย

ตายโฮ้ง! ทีนส์ต้องตกใจจนร้องเสียงสำเนียงน้องหมา เข่าแทบทรุด ไอ้ที่หมอนวดทั้งบีบทั้งนวดไปเมื่อกี้ ไม่ได้ผลซะงั้น อุตส่าห์เดินมาตั้งไกล นึกว่าจะได้เจอ “สองล้อเขียว” ซักคัน ดั๊นเจอแต่ป้อมสถานี (จอดจักรยาน) กับรางจอดร้างๆ เหมือนเคย

สงสัยท่าจะต้องไปเอาสองล้อถึงถิ่นเจ้าของโครงการ คือกองการท่องเที่ยวกรุงเทพซะแล้ว แต่เที่ยวนี้ไม่ต้องเดินกลับ เพราะโชคดีที่รถรางนำเที่ยวของ กทม. ผ่านมาพอดี ทีนส์เลยขอทุ่นแรงอาศัยรถรางพาไปส่งแถวสนามหลวงที่เดิม แล้วเดินต่อไปอีกนิดหน่อย ผ่านมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ และโรงละครแห่งชาติ  อ้าว! ตรงนี้ก็มีสถานีจอดจักรยานเหมือนกัน 

คราวนี้ ถึงไม่เห็นจักรยาน แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ทีนส์เจอไบค์เลนแล้ว  ใบหน้าที่เหน็ดเหนื่อยเริ่มยิ้มออกพอเป็นมุมเล็กๆ ดูสวยงามมีภาพลักษณ์ที่ดี ก็ตามสไตล์คนดีมีนิสัยร๊ากกกโลกนั่นแหละ ยิ่งเมื่อเห็นปลายทางข้างหน้าคือกองการท่องเที่ยว กรุงเทพมหานคร ความหวังที่ทีนส์จะได้ปั่นจักรยานท่องเมืองกรุง ก็เล่นเอาเลือดในกายสูบฉีด หัวใจพองโต 

ทันทีที่สองเท้าก้าวเข้าไปบริเวณด้านในสำนักงานของกองการท่องเที่ยว ทีนส์จึงรีบบึ่งไปถามหาจักรยานสีเขียวในฝันกับเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ แล้วเสียงใสๆ ก็ตอบกลับมาด้วยใบหน้าแย้มยิ้มเต็มไปด้วยจิตใจนักบริการ

“โครงการจักรยานกรีนไบค์ ปิดไปประมาณเดือนหนึ่งแล้วค่ะ  เพราะงั้น...ตอนนี้เราไม่มีจักรยานให้บริการแล้วล่ะค่ะ”

 !!!! @##%#%$@w อ๊าๆๆ wsijkdg’;d (ทั้งหมด เป็นคำสบถที่อยู่ในใจทีนส์เท่านั้น ไม่สามารถถ่ายทอดเป็นคำพูดที่สุภาพได้)

 “ว้า! กทม. สองล้อหาย เสียดายจัง”