มูลนิธิโลกสีเขียว

เรื่อง: โสธิดา นุราช สำนักข่าวประชาธรรมพิจิตร

วันที่ 24 ธันวาคม 2552 ที่ผ่านมา มีการปิดประกาศจากทางราชการว่าจะมีการขยายโรงงานขยายบ่อกักเก็บกากแร่ (บ่อไซยาไนด์) บ่อที่ 2  ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 30 และ 50 พร้อมให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียค้านภายใน 15 วัน อีกทั้งเตรียมย้ายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1301 หน้าเหมืองอีกครั้งหลังจากย้ายมาแล้วครั้งหนึ่ง

เนื่องจากขณะนี้ทางบริษัทอัคราฯ ได้ยื่นคำขอไปยังอุตสาหกรรม และอยู่ในขั้นตอนการปิดประกาศเพื่อให้ทำความเห็นแย้งคัดค้าน

การขยายโรงงานและบ่อไซยาไนด์นั้นเห็นว่าทางบริษัทอัคราฯ เตรียมเพิ่มกำลังการผลิตอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะเพราะปัจจัยราคาทองคำพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งยังมีพื้นที่ศักยภาพทองคำรองรับอีกกว่า 2 แหล่ง ‘แหล่งทองคำสุวรรณ’ และ ‘แหล่งทองคำโชคดี’ รวมเนื้องที่กว่า 3 หมื่นไร่ ซึ่งกำลังการผลิตที่เพิ่มมากขึ้น สารเคมีก็มากขึ้นตามไปด้วย

เป็นที่น่าคิดว่า! มาตรการป้องกันผลกระทบสิ่งแวดล้อมในรายงานวิเคราะห์ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม (EIA) แผนผังโครงการทำเหมือง หรือเงื่อนไขท้ายประทานบัตรที่ทำไว้นั้นมันตอบสนองศักยภาพการผลิตเดิม  แต่เมื่อมีการขยายเพิ่มมากขึ้น  มาตรการแบบเดิมนั้น ยังจะใช้ได้อย่างไร???

มิพักหากพูดถึงว่า แค่มาตรการเดิมที่ถูกต้องตามมาตรการป้องกันผลกระทบสิ่งแวดล้อม แผนผังโครงการทำเหมือง และเงื่อนไขท้ายประทานบัตรที่ผ่านมา ยังใช้ไม่ได้ผล ประชาชนในพื้นที่ยังได้รับความเดือดร้อน  แล้วถ้าสร้างใหม่ ขยายพื้นที่เพิ่มเติมอีกเล่า! ประชาชนไม่แย่ไปตามๆ กันหรือ???