มูลนิธิโลกสีเขียว

“เศรษฐกิจสีเขียว” ไม่ใช่อุดมคติสำหรับจีน หากเป็น “ความจำเป็นเร่งด่วน” ที่จะต้องทำให้ได้ก่อนที่วิกฤตสิ่งแวดล้อมจะนำไปสู่หายนะทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง

ในเวลาแบบนี้ น่าจะถึงเวลาเสียทีที่เราจะพร้อมใจกันฟื้นฟูทุนธรรมชาติและแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างเร่งด่วน แทนที่จะคิดผิดต่อไปว่า เทคโนโลยีและนวัตกรรมจะทำให้สังคมของเราเติบโตได้อย่างไร้ที่สิ้นสุด

ประเด็นที่เหลืออยู่คือ “เมื่อไร” มนุษย์จึงจะเริ่ม “ปรับตัว” เพื่อ “บรรเทา” ผลกระทบ และเมื่อปรับตัวแล้วแต่ละฝ่ายควรปรับตัว “อย่างไร” บ้าง

การใช้ทรัพยากรร่วมไม่จำเป็นจะต้องลงเอยเป็นโศกนาฏกรรมเสมอไปถ้าหากรัฐกับเอกชนไม่ดูแล แต่ชาวบ้านในชุมชนสามารถจัดการได้เองจากฐานราก